Tot ziens, nrc.next

Eigenlijk kwam het door een dame die ik laatst aan de telefoon had van NRC. Die legde uit waarom ik zo weinig betaal voor mijn abonnement: 'U heeft al heel lang een nrc.next abonnement. De nrc.next van nu is de nrc.next van toen niet meer. De nrc.next van nu is eigenlijk gewoon de ochtendeditie van NRC Handelsblad. ' Hoe langer ik daar over nadacht, hoe harder ik haar gelijk gaf.

De nrc.next van toen was een dun krantje waarin ik geen kleine berichtjes vond en juist wel achtergronden. Dingen die er toe deden geschreven op een manier dat je er makkelijk doorheen kwam. Sport was er alleen op maandag n pagina. De krant kwam alleen op maandag tot en met vrijdag. Zaterdag kon je kiezen voor NRC Handelsblad. Maar dat hoefde ik niet, want in het weekend had ik toch geen tijd om de krant te lezen.

Tegenwoordig kom ik niet meer door de krant heen. Hij is domweg te dik. Er staat te veel in dat ik niet lees. Te dik ook om staand in de trein te lezen; de bijlagen zitten gek gevouwen en moeten uit de krant gehaald worden. Dus las ik de digitale editie in trein. De papieren krant verdween iedere dag in de oud-papierbak. Maar overstappen naar een digitaal abonnement is de moeite niet: dan ga ik veel meer betalen dan ik nu doe.

Dus ik heb nagedacht. nrc.next past niet meer bij mij. En volgens mij niet omdat ik veranderd ben, al val ik inmiddels (net) niet meer in de originele doelgroep van 20 tot 39 jaar. De krant is veranderd. In een krant die niet meer bij mij past. Op eigenlijk dezelfde manier als in 2006, toen ik mijn abonnement afsloot, NRC Handelsblad niet bij mij paste. Helaas. En dankjewel natuurlijk, voor de tijd de we samen hadden!

Nu alleen nog een oplossing vinden voor onder in de caviabak.

Grotemeisjesgriep

Laat ik u even voorstellen aan het meisje waarvan ik de naam vergeten ben. Ik raakte met haar aan de praat in de speeltuin. Ze is 5 en in oktober wordt ze 6. Sanne heeft nog een luier aan, maar zij niet meer. Ik bracht nog aan dat Sanne nog niet eens 3 is, maar dat maakte niet uit.

Haar hond had ook een keer haar luier aan gehad. Pardon? Ja, toen had haar hond de grotemeisjesgriep. Niet op ingaan dacht ik nog, maar als doorgewinterde vader herhaalde ik wel. 'Ah, grotemeisjesgriep' zei ik. Dus vertelde ze verder. Haar zus had ook af en toe de grotemeisjesgriep, maar dat was eigenlijk altijd weer snel over. 'Ja, dan krijg je een beetje bloed bij je plas'.

Ah, de grotemeisjesgriep! Ik besloot dat het tijd was om naar de schommel te gaan.

En o ja, ze is ook een keer van de schommel afgesprongen. Z ver dat ze op het dak van dat huis daar kwam. En weet je hoe ze daar weer af kwam? 'Parachute?' probeerde ik, maar nee. Ze was er gewoon weer af gesprongen. En dat deed geen pijn.

Nieuwe wet e-mailcommunicatie?

U ontvangt deze nieuwsbrief omdat u staat ingeschreven voor onze mailing. Op 1 oktober 2009 wordt de nieuwe Telecomwet van kracht en is het verplicht bij het versturen van zakelijke mailings om toestemming te hebben van de ontvangers. Dit heeft tot gevolg dat bedrijven hun huidige contacten voor die tijd om e-mail permissie moeten vragen. Als u onze mails wilt blijven ontvangen hoef u geen stappen te ondernemen. Indien u geen mail meer van ons wilt ontvangen klik dan hier.

Hier kan ik dan wel weer om lachen. De wet compleet juist uitleggen en vervolgens het tegenovergestelde doen. Deze e-mail kwam van een bedrijf waarmee ik nooit eerder contact gehad heb. Eens even naar spamklacht.nl...

Sorry, Geert ...

PVV doet mee aan de Europese verkiezingen overmorgen en wordt groter dan de VVD. Ik heb net eens de proef op de som genomen, en aan mij zal Geert overmorgen weinig hebben. Maar welke partij uit de top 3 het wl gaat worden ... Ik moet nog maar eens wat gaan lezen.

20090602 stemwijzer
Mijn uitslag van de Stemwijzer voor de Europese verkiezingen

Fotootje kopen voor 189 euro?

Ik had het zelf moeten bedenken. Foto's maken van kinderen in de Albert Heijn, geef de mensen een bonnetje waarmee ze de foto's een week later af kunnen komen halen. De foto's zijn heel duur, maar als je ze allemaal neemt krijg je een flinke korting. En o ja, druk ze allemaal af. Ook de foto's die je op canvas aanbiedt, ook al zijn die best duur. En maak alles vrijblijvend.

Dus daar stonden we dan. 189 euro is een hele hoop geld voor een paar foto's. Maar vooral die foto's op canvas. Duur, maar zoooo leuk! De prijsstructuur is zo opgezet dat je eigenlijk niets bespaart als je een foto weglaat. Je zegt 20 keer tegen jezelf dat je echt een vrije keuze hebt. Dat je je echt niet laat overhalen door zo'n psychisch spelletje.

10 minuten later liepen we, 189 euro armer en een stuk of 15 foto's rijker, de Albert Heijn weer uit. Je laat die mooie foto's van je dochter toch niet weggooien? Geniaal! Maar een duur geintje.

Adri en Annelies

Adri en Annelies, al 25 jaar een paar. Het geluk kan niet op, de hele familie is er blij mee. Adri en Annelies hadden eigenlijk geen feest gepland, wilden het klein houden. Maar de vrienden van Annelies dachten daar anders over: een groot verrassingsfeest moest er komen. Iedereen mag weten hoeveel de twee stumperds van elkaar houden.

Op iedere lantaarnpaal in de wijk hangen Adri en Annelies nu. Vastgeniet in de bomen en met meters tape om de lantaarnpalen geplakt. Op sommige palen zijn ze inmiddels half kapotgetrokken of verregend.

Wat krijg ik verschrikkelijk kromme tenen van die zieke, overbodige uitzichtvervuiling! Het ergste is nog dat de daders na de heuglijke dag vergeten de vodjes van de bomen en lantaarnpalen te halen. Of erger nog: ze doelbewust laten hangen. Nog maanden kijken we aan tegen de slecht gekopieerde hoofden van onbekenden.

Bah! Ik kots van u!

Het is lente!

Ik kan af en toe mijn trots niet voor me houden. Deze moet ik met u delen:

Stay awake

Ik kon het niet laten, ik sprak de man aan. De man duwde in het winkelcentrum een winkelwagentje voor zich uit. In het winkelwagentje zat een jongetje van een jaar of drie, met op zijn rug in koeienletters 'STAY AWAKE'. Het jongetje lag echter lekker onderuitgezakt te slapen in het winkelwagentje. Ik lachte van binnen heel hard, glimlachte van buiten en besloot iemand te laten delen in de lol.

Ik sprak de man dus aan. 'Origineel shirt', zei ik. 'O?' zei de man. 'De letters op de achterkant', wees ik hem in de goede richting. De man keek op de achterkant van het shirt, keek me onbegrijpend aan en liep verder. Er moesten nog boodschappen gedaan worden.