Eén en één is twee. Zo werd mij het vroeger geleerd en zo moeilijk is dat niet te onthouden. Bij de LPF hebben ze er echter een tijdlang niet aan willen toegeven. Sterker nog, tot het laatste moment hebben ze volgehouden dat één en één nog steeds één is.

Vroeger ging bij mij die logica nog veel verder. Eerst kreeg je één, twee, drie, vier, vijf en zes tot en met honderd. Na honderd krijg je tweehonderd, driehonderd, vierhonderd tot je na de negenhonderd bij de duizend beland. Eénduizend, tweeduizend, drieduizend, vierduizend, een miljoen, twee miljoen, drie miljoen. Dat is al zó veel, dat je al gauw bij de ontelbaar komt. Eén ontelbaar, twee ontelbaar, drie ontelbaar, vier ontelbaar, ... Daarna wist ik het niet meer, dat kon je waarschijnlijk ook niet meer tellen.