De bus stopt om mij uit te laten stappen. Met een boogje loop ik om de jochies heen die bij de bushalte staan en nu brutaal naar de deur van de bus lopen. Vriendelijk als de buschauffeur is opent hij deze voor ze. Eén van de jongetjes die allemaal rond de 7 à 8 jaar lijken te zijn -waarschijnlijk de stoerste- stapt op de deur af. 'Wij hebben geen buskaart, mogen we nu met de bus mee?'. Het antwoord dacht hij wel te kunnen raden.

Maar dit keer niet. 'Ja hoor, stap maar in', zegt de chauffeur. 'Waar moeten jullie heen?'. De jongetjes blijven even verstijfd staan, maar rennen na enkele seconden hard weg om maar geen antwoord te hoeven geven. De deuren van de bus sluiten zich en met een grijns op zijn gezicht stuurt de buschauffeur de straat uit.