Aan Vleuten is niets leuks, zeker op het moment dat de foto gemaakt werd niet. Niet voor niets maakte ik een foto; ik had niets anders te doen. Geen mensen om naar te kijken, geen omroepster die je voortdurend verveelt met vertragingen en geen onderwerpen voor een leuk stukje schrijfwerk. Uit verveling -ik moest nog een kwartier wachten op mijn trein- heb ik een setje foto's gemaakt waarvan ik de getoonde de mooiste vond. Geen verhaal.

Vleuten ligt op de weg van Utrecht naar Leiden met de stoptrein en er is geen reis vervelender dan die van Utrecht naar Leiden met de stoptrein. Volgens mij is het het enige traject in de randstad dat voor een groot deel van enkel spoor voorzien is dat nog eens slecht onderhouden is ook. Het enige traject waarop je moet zorgen dat als je op het station koffie gehaald hebt, je die half op hebt voordat de trein begint te rijden anders is de knoeiboel niet te overzien. Het traject waarop je je na de reis, zelfs als je op tijd aankomt, afvraagt waarvoor je nu precies betaald hebt.

Kortom: Vleuten is leuk voor op de foto, maar niet boeiend genoeg om over te schrijven.