Het is inmiddels weer zomer. Tijd om vakantieherinneringen op te halen! Dit keer het verhaaltje over de ontredderde Mark en de poubelle. Tot aan mijn dood zal ik weten wat poubelle betekent; tot voor twee jaar terug had ik geen idee. Dat jaar was ik met Kim op vakantie in het verre Frankrijk en we overnachtten de eerste nacht in een Formule 1-hotel, een keten die op zich al niet bekendstaat als meest klantvriendelijke.

Na een avond en een nacht in het hotel te hebben doorgebracht werd het tijd om maar weer eens op te stappen en een camping te gaan zoeken. Alleen m'n schoenen, die waren kwijt. Overal gezocht, nergens gevonden. Uiteindelijk bedacht ik me dat we de avond tevoren op de plastic tuinstoelen van het goedkoopste soort voor het hotel nog een halflauw biertje hadden gedronken. Daar had ik mijn schoenen uitgetrokken en waarschijnlijk ook laten staan.

Hoe zeg je in het frans dat je je schoenen kwijt bent? Op naar het personeel om het met handen en -letterlijk- voeten te vragen of ze mijn schoenen misschien gezien hebben. Niemand heeft iets gezien. Totdat we bij de, wat wij vermoeden, manager komen. Het enige dat hij echter kan uitbrengen is 'poubelle', wijzend naar buiten. Op naar buiten dan maar. Weer niets te vinden; niet onder de tafel en niet onder, achter of in de plantenbakken. De meneer komt naar buiten en wijst naar de prullenbak.

Gevonden! Dus dat is hoe ze bij Formule 1 met gevonden voorwerpen omgaan.

P.S. Zie de tweede zin, is het dit keer of deze keer?