Voor mij hoeft het niet meer, ome Jan. Wat mij betreft had je je de moeite kunnen besparen en je vlijtig met de typmachine volgetikte a4-tjes thuis kunnen laten.

Op elk feest is wel een ome Jan aanwezig onder de feestgangers die zorgdraagt voor de nodige gezelligheid door samenzang. Deze ome Jan sloeg echter alles. Om in te komen had ome Jan een liedje met een onbegrijpelijke, minimaal veertig jaar oude tekst waarvan de tekst niet op het bruidspaar sloeg en ik de wijze niet kende. Of we na het zingen de teksten weer bij ome Jan in wilden leveren.

Dat het nog erger kon bewees ome Jan een uur later. Juist toen iedereen aan de brunch wilde beginnen, begon hij wat met stoelen te rommelen. De stoelen werden in twee nette rijen tegenover elkaar opgesteld. Of alle stelletjes eventjes tegenover elkaar wilden plaatsnemen als hun naam genoemd werd. Op de wijze van 'toen onze mop een moppie was' werden de koppels geacht elkaar allerlei leuk bedoelde maar kansloze tekstjes van papier toe te zingen. Onze redding was dat ome Jan onze namen niet kende en wij zo ver mogelijk uit elkaar gingen zitten om maar geen stelletje te lijken. We hadden geluk en mochten het spektakel van de zijlijn aanschouwen.

Alvast voor het volgende feest waar ome Jan opduikt: Ik heet GEEN Mark, Kim heet GEEN Kim en wij zijn ook de volgende keer GEEN stelletje.