Hoe veel minder stil het had moeten zijn bij ons in huis. Kim was zwanger. Ook dat had ik nog niet verteld volgens mij. Al 8 maanden toen Poema overleed. Een maand later had ons kindje geboren moeten worden.

Het lot besliste anders. Op zondag 13 augustus kregen we te horen dat onze dochter was overleden. Maandag volgde de voorbeeldige bevalling van het mooiste meisje dat we ons hadden kunnen wensen. 46 centimeter, 2495 gram. Wat was papa, ondanks het verdriet, trots op moeder en dochter!

Op vrijdag 18 augustus hebben we alweer afscheid moeten nemen van Lieke. Ze is begraven op de algemene begraafplaats in Maarssen.

Domme pech is waarschijnlijk de oorzaak van het overlijden van onze dochter. Een lek ergens in de placenta, daar waar de bloedbaan van moeder en kind vlak bij elkaar komen. Lieke bloedde leeg, en Kim kreeg er wat bloed bij.

Gelukkig niets mis met moeder. De kans op herhaling is bijzonder klein. Maar dat neemt het verdriet om het verliezen van dat mooie kindje niet weg.

Ik mis haar nog elke dag. Ondanks, en misschien wel juist omdat, ik haar nooit heb mogen leren kennen.