Kim en ik hadden alleen vertrouwen in Jo Frost. Jo kan ouders en kinderen gelukkig maken. Maar ook in het Oudenrijn Ziekenhuis blijken hele lieve mensen te werken die heel goed weten hoe ze met kinderen en ouders moeten omgaan en hoe ze die weer gelukkig moeten maken.

Drie weken geleden trok onze huisarts aan de bel. De situatie zoals zij die zag bij ons was onhoudbaar. Sanne sliep nauwelijks en huilde bijna altijd als ze wakker was. Wij sliepen daardoor ook niet meer en ons stond het huilen ook nader dan het lachen.

Sanne is afgelopen maandag weer thuis gekomen na tweeënhalve week in het ziekenhuis te hebben doorgebracht. In het ziekenhuis hebben ze Sanne weer een ritme gegeven en ons hebben ze geleerd hoe we moeten inbakeren en hoe om te gaan met een huilende Sanne. Ondertussen konden wij thuis tot rust komen.

Het leek een eeuwigheid, maar het is allemaal niet voor niets geweest. Het gaat veel beter met Sanne en papa en mama. Niet alleen onze mooie dochter, maar ook rust en regelmaat zijn met Sanne mee naar huis gekomen. Ze is weer ons zonnetje in huis!

Foto's moet ik nog steeds schuldig blijven omdat ik weer eens niet achter de pc met foto's zit, maar gelukkig heeft Sanne tegenwoordig haar eigen Hyves-pagina waar Kim heel actief op is.

En, o ja, Sanne weegt nu zo'n 3950 gram en groeit dus als kool!