Grotemeisjesgriep

Laat ik u even voorstellen aan het meisje waarvan ik de naam vergeten ben. Ik raakte met haar aan de praat in de speeltuin. Ze is 5 en in oktober wordt ze 6. Sanne heeft nog een luier aan, maar zij niet meer. Ik bracht nog aan dat Sanne nog niet eens 3 is, maar dat maakte niet uit.

Haar hond had ook een keer haar luier aan gehad. Pardon? Ja, toen had haar hond de grotemeisjesgriep. Niet op ingaan dacht ik nog, maar als doorgewinterde vader herhaalde ik wel. 'Ah, grotemeisjesgriep' zei ik. Dus vertelde ze verder. Haar zus had ook af en toe de grotemeisjesgriep, maar dat was eigenlijk altijd weer snel over. 'Ja, dan krijg je een beetje bloed bij je plas'.

Ah, díe grotemeisjesgriep! Ik besloot dat het tijd was om naar de schommel te gaan.

En o ja, ze is ook een keer van de schommel afgesprongen. Zó ver dat ze op het dak van dat huis daar kwam. En weet je hoe ze daar weer af kwam? 'Parachute?' probeerde ik, maar nee. Ze was er gewoon weer af gesprongen. En dat deed geen pijn.