Tot ziens, nrc.next

Eigenlijk kwam het door een dame die ik laatst aan de telefoon had van NRC. Die legde uit waarom ik zo weinig betaal voor mijn abonnement: 'U heeft al heel lang een nrc.next abonnement. De nrc.next van nu is de nrc.next van toen niet meer. De nrc.next van nu is eigenlijk gewoon de ochtendeditie van NRC Handelsblad. ' Hoe langer ik daar over nadacht, hoe harder ik haar gelijk gaf.

De nrc.next van toen was een dun krantje waarin ik geen kleine berichtjes vond en juist wel achtergronden. Dingen die er toe deden geschreven op een manier dat je er makkelijk doorheen kwam. Sport was er alleen op maandag één pagina. De krant kwam alleen op maandag tot en met vrijdag. Zaterdag kon je kiezen voor NRC Handelsblad. Maar dat hoefde ik niet, want in het weekend had ik toch geen tijd om de krant te lezen.

Tegenwoordig kom ik niet meer door de krant heen. Hij is domweg te dik. Er staat te veel in dat ik niet lees. Te dik ook om staand in de trein te lezen; de bijlagen zitten gek gevouwen en moeten uit de krant gehaald worden. Dus las ik de digitale editie in trein. De papieren krant verdween iedere dag in de oud-papierbak. Maar overstappen naar een digitaal abonnement is de moeite niet: dan ga ik veel meer betalen dan ik nu doe.

Dus ik heb nagedacht. nrc.next past niet meer bij mij. En volgens mij niet omdat ik veranderd ben, al val ik inmiddels (net) niet meer in de originele doelgroep van 20 tot 39 jaar. De krant is veranderd. In een krant die niet meer bij mij past. Op eigenlijk dezelfde manier als in 2006, toen ik mijn abonnement afsloot, NRC Handelsblad niet bij mij paste. Helaas. En dankjewel natuurlijk, voor de tijd de we samen hadden!

Nu alleen nog een oplossing vinden voor onder in de caviabak.