28 Juli 2002, de warmste dag van het jaar. De Utrechtse terrassen zitten overvol met mensen die maar geen genoeg kunnen krijgen van de consumpties die hen door de behulpzame serveersters worden ingeschonken. Plotseling staan twee serveersters op de rand van het terras met elkaar te fluisteren. Niemand die het merkt, behalve de meneer die net een drankje wilde bestellen.

Twee uur later is er een spandoek in elkaar geknutseld van oude tafellakens met een pakkende tekst en is het personeel van vele terrassen in staking. 40% loonsverhoging willen ze, anders kan dit nog eens een zwarte dag in de geschiedenis van de Utrechtse horeca worden.