Zo'n 5 jaar geleden was ik op vakantie (hoe verrassend) in Frankrijk, ik meen in Gérardmer of anders was het ergens daar in de buurt. Eigenlijk zouden we een kutvakantie moeten hebben want het regende, was koud, we zaten op een tweesterren-camping en er waren weinig mensen van onze leeftijd. Daar zaten we dan met z'n vieren.

Toch is dat één van de leukste vakanties geweest die ik ooit gehad heb. Elke avond ging iedereen een eind de bergen in, en daar werden dan kampvuren ontstoken. Als je zag hoe die kampvuren later achtergelaten werden, smeulend en soms nog brandend, verbaas je je erover dat er nooit een flinke bosbrand is ontstaan. Zal wel met de regen te maken gehad hebben :-)

Op een avond heb ik een erg leuk gesprek gehad met de toen 16-jarige Janneke. Ze kwam uit Apeldoorn, zat nog op school en werkte in een supermarkt. Ze maakte op de een of andere manier erg veel indruk op me. Om een uurtje of vier gingen we terug naar de camping en Janneke vroeg mij of ik mee wilde lopen naar haar tent om haar welterusten te wensen. Ik heb haar toen naar haar tent gebracht, zei welterusten en liep terug naar mijn eigen tent.

Dat dit verhaal geen climax heeft, heeft achteraf nog de meeste indruk op me gemaakt.