Ik weet niet waar mijn liefde en gevoel voor de Nederlandse taal vandaan komt. Mijn ouders zijn allebei geen goede schrijvers, geen fanatieke lezers en hebben mij nooit aangemoedigd te gaan schrijven. Ik heb bovendien nooit veel gelezen, zelfs niet voor mijn eindexamen want dat heb ik niet gedaan (van Havo 4 naar MTS). Ik verdenk dan ook mijn basisschool ervan. Er was toen in de klas bijna niemand die echt heel slecht was in 'taal', zoals dat toen nog heette. Bovendien heeft mijn zusje hetzelfde gevoel voor taal, en die heeft op dezelfde basisschool gezeten.

Als kleuter schreef ik al verhaaltjes over kabouters en paddenstoelen. Al had ik toen nog geen idee dat je kabauters ook met o-u kunt schrijven en dat je padestoele anders schrijft dan dat je het zegt. Gaandeweg ben ik meer en met steeds meer plezier gaan schrijven, en met het opzetten van de Digitale Stad Maarssen en deze lifelog heb ik eindelijk het idee dat ik er ook wat mee kan doen.

Tot zover een stukje historie.